6 Ekim 2008 Pazartesi

Nasıl bir konserdi o öyle yahu...


Yahu ne acaip konserdi. Yahu ne acaip konserdi. Sanırım bu cümleyi bir on kere daha kurabilirim. Michael Stipe inanılmazdı, grup inanılmazdı, playlist inanılmazdı... Sadece grubun varlığı doldurdu bütün sahneyi. Imıtation of life çaldılar yahu, Nightswimming çaldılar, Bad Day çaldılar... It's the end of the world as we know ile bitirdiler, I feeel fiiiiiineeee diye son vermek konsere, bundan güzel şey mi var yahu.

-Spiritualized-
Abstre'nin katkılarıyla girdiğim bu konserde, kendimi Mor ve Ötesi'nin ekibinden sandığımdan olsa gerek, bir nebze erkenciydim. Gerçi daha erken gidip Ayyuka da izleyebilirdim, ama sanırım üşendim, ya da emin olamadım, bilmiyorum. Neyse hastalık, ateş mateş, burnum aka aka Tolga Bey'in kartıyla girdim içeri. Fotoğraf makinem ve tele lensimle sağa sola bakınır, Spiritualized'in resimlerini çekerken bir baktım, yine tele lensiyle sağın solun fotoğrafını çeken bir insan daha var: Yargı. Tabii o benim kadar ezik değildi, basın kartıyla girmiş, Mor ve Ötesi'nin bir şarkısında hemen basın saflarına katıldı, sonra tekrar yanımıza geldi, ancak gördü ki benim bulunduğum yerden de Harun Tekin'in rockstar pozları, gevelemeleri ve komik surat ifadeleri aynı. Hiç fark yok.


Ne diyordum? Ben tabii bu arada REM fotoğrafları çekebilmek için harıl harıl basın kartı ayarlamaya çalışıyordum ki birçok kez hayatımı kurtarmış olan kuzenim imdadıma yetişti: Oylum! Kendisi bana basın kartını vererek REM'in ilk üç şarkısını Michael Stipe'ın ayaklarının dibinden seyretme ve fotoğraflarını çekme olanağını bahşetti, ne kadar teşekkür etsem azdır.

Aynı fotoğrafın surat netlenmiş olanı da var, ama nedense bu daha çok hoşuma gitti...

Harala gürele çektik fotoğrafları ilk üç şarkıda, ve böyle poz veren, böyle profesyonel, böyle seyircisini mutlu etmeye çalışan başka bir rock grubu yoktur, ülkemizin bütün "bana ne seyirciden ben işime bakarım hıh" tribindeki bütün rock grupları da yalandır. Yalnız seyirciye oynamaktan bahsetmiyorum, dikkat. Seyirciyi mutlu etmekten, seyirciyle gerçekten bir şey paylaşmaktan bahsediyorum. Şarkı aralarında rock star tribinde konuşmamaktan, kendini dünyanın en iyi grubu zannetmemekten bahsediyorum. Biraz mütevazi olun lan. Kimsiniz lan siz.

Sonuç olarak aslen çok hayran olmadığım, ama az çok sevdiğim bir grup olan REM'e aşık olarak çıktım konserden. Ki hala durup durup kendime "ne acaip konserdi lan" diyorum. Bu yazıyı da Michael Stipe'ın seksenler kliplerinden fırlamış fotoğrafıyla sonlandırıyorum.


4 yorum:

Cem dedi ki...

güsel fotolar... harunun maymun pozu yok mu hiç?

operadaki fantom dedi ki...

var:) kişisel olarak yollayabilirim cem bey isterseniz.

buck dedi ki...

valla mütiş resimler sizin biraz solunuzdaydım konserde galiba. Fotoğraf makineme küfür ediyorum şuan çok güzel resimler çekmişsizin çünkü teşekkürler.

operadaki fantom dedi ki...

:)
çok teşekkürler!